هم‌چنان‌كه يوشع ، مغلوب سه پادشاه كافر بود ؛ امير المؤمنين عليه السّلام مغلوب سه منافق گرديد . بعد از آن‌كه سه منافق به جهنّم رفتند ، در خلافت مستقل گرديد و پس از آن ، دو منافق اين امّت ، يعنى طلحه و زبير با حميرا ، زن پيغمبر ، بر او خروج كردند ؛ چنان‌چه دو منافق آن امّت با صفرا ، زن موسى ، بر وصىّ موسى خروج كردند و همانطور كه آن‌ها منهزم شدند و صفرا اسير شد و يوشع در دنيا از او انتقام نكشيد ، هم‌چنين امير المؤمنين چون بر ايشان غالب گشت ، عايشه را اسير كرد ، او را گرامى داشت و انتقامش را به روز جزا انداخت . اين ناچيز گويد : ميان اين دو زن فرق است ؛ چرا كه صفورا از كردهء خود پشيمان شد ، و لكن آن زن پشيمان نشد . آن‌گاه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : چون حضرت يوشع به دار بقا رحلت فرمود ، اوصيا ، امامان و پيشوايانى كه بعد از آن حضرت بودند ، در مدّت چهارصد سال كه از زمان يوشع تا زمان داود بود ، از جبّاران زمان خود خائف ، ترسان و مخفى بودند و در اين مدّت ، پانزده نفر از امامان بودند كه قومشان مخفى به سوى ايشان مىآمدند و مسايل دين خود را از ايشان اخذ مىكردند و چون امر به آخر آن‌ها منتهى شد ، مدّتى از قوم خود پنهان گرديد و بعد از آن ظاهر شد و به ايشان بشارت داد جناب داود مبعوث خواهد شد ، شما را از شرّ جبّاران نجات خواهد داد ، زمين را از لوث وجود جالوت و لشكر او پاك خواهد كرد و فرج شما از همهء شدّت‌ها به ظهور او خواهد بود ، بنابراين ايشان پيوسته منتظر ظهور آن حضرت بودند . « 1 » اين ناچيز گويد : حضرت صادق عليه السّلام كيفيّت ظهور داود و كشتن جالوت توسّط داود را به نحوى كه در كتب احاديث ، اخبار ، سير و آثار است ؛ در آن حديث بيان فرموده و بعد از آن ، كيفيّت غيبت سليمان و وصىّ او آصف بن برخيا را ذكر نموده ، به نحوى كه در صبيحهء شانزدهم اين عبقريّه ، در بيان غيبت حضرت حشمت اللّه ذكر شد و پس از اين‌ها ، غيبت دانيال ، عزيز و عيسى را بيان فرموده ، به نحوى كه در غيبات

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 13 ، ص 449 - 445 ؛ كمال الدين و تمام النعمة ، ص 159 - 153 .